وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ اذْ كُنْتُمْ اعْداءً فَالَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَاصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ اخْواناً » « 1 » قرآن كريم وحدت و برادرى پيش از بعثت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بين مردم حجاز هيچ معيار و منافع مشتركى وجود نداشت كه بتواند جامع طوايف مختلف باشد . نه دين واحدى داشتند و نه حكومت واحدى ، حتى تكلّم به زبان عربى نيز بين آنها يكسان نبود . نتيجهء اين تشتّت و تفرقه دينى و سياسى وقتى با جاه‌طلبى حكّام خودخواه و تعصّب و نادانى مردم عجين مىشد نزاع و كشمكش دايمى را موجب مىگشت . يكى از بركاتى كه اسلام به ارمغان آورد ايجاد برادرى و اخوّت بين مردم بود . مردم علاوه بر وحدت دينى ، وفاق سياسى هم پيدا كردند ، مضافاً بر اينكه تحت تعاليم اسلام قرار گرفتند و از اين طريق منافع مشترك دينى و ملّى پديد آمد . قبيلهء قوىتر ديگر نمىتوانست عليه قبيلهء ضعيف‌تر ، شمشير بكشد چون او را مسلمان ، و برادر دينى

--> ( 1 ) - آل عمران ( 3 ) ، آيهء 103 . نعمت ( بزرگ ) خدا را بر خود ، به ياد آريد كه چگونه دشمن يكديگر بوديد ، و او ميان دلهاى شما ، الفت ايجاد كرد ، و به بركت نعمت او ، برادر شديد .